Sadece Tanık veya Alıcı Beyanıyla Uyuşturucu Ticaretinden Ceza Verilir mi?

📌 Kısa Cevap: Türk ceza muhakemesinde mahkûmiyet için asgari bir tanık sayısı aranmaz; hâkim delilleri CMK 217 uyarınca vicdani kanaatiyle serbestçe takdir eder. Bu nedenle tek bir tanık veya alıcı beyanı teorik olarak hükme esas alınabilir. Ancak Yargıtay, sanıkta ya da evinde uyuşturucu ele geçmeyen, beyanın fiziki takip, teknik kayıt, para transferi veya başka bağımsız tanıklarla desteklenmediği dosyalarda bu tür “soyut beyanı” mahkûmiyete yeterli görmeyip beraat gerektiğine karar vermektedir. Alıcı, maddeyi kimden aldığını söyleyerek kendi dosyasında TCK 192/3’teki indirimden yararlanma beklentisi taşıyabileceğinden, beyanının güvenilirliği ayrıca denetlenir.

Uyuşturucu ticareti dosyalarının önemli bir kısmı, üzerinde az miktarda madde ile yakalanan bir kişinin “bunu falancadan aldım” demesiyle başlar. Bu noktadan sonra soruşturmanın yönünü çoğu zaman o kişinin anlattıkları belirler. Bu yüzden şüpheli ve sanıkların, ailelerinin en sık sorduğu sorulardan biri şudur: uyuşturucu ticareti suçlamasında sadece tanık ifadesi yeterli mi, yani ele geçen bir madde, kayıt ya da görüntü olmadan, yalnızca bir alıcının veya tanığın sözüyle on yıldan az olmamak üzere hapis cezası öngören TCK 188/3’ten mahkûmiyet kurulabilir mi?

Bu yazıda soruyu üç ayrı açıdan ele alıyoruz: alıcının hukuki konumu ve etkin pişmanlık menfaati nedeniyle beyanına ne ölçüde güvenilebileceği, beyanın kollukta verilip mahkemede değiştirilmesinin sonuçları ve teşhis işleminin nasıl yapılması gerektiği. Açıklamalar Türk Ceza Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlükteki metinlerine ve tam metnini incelediğimiz Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve ceza dairesi kararlarına dayanmaktadır. Gizli tanık beyanları bu yazının kapsamı dışında bırakılmış olup ayrıca ihbar, gizli tanık ve ifade değişikliği rehberimizde ele alınmıştır.

Alıcının ilk ifadesi ve teşhis tutanağı dosyanın yönünü belirler

Alıcı beyanına dayanan soruşturmalarda kolluk ifadesi, teşhis işlemi ve ilk sorgu, ilerideki tüm değerlendirmenin temelini oluşturur. Bu aşamadaki usul eksikliklerinin zamanında tespit edilmesi ve tutanağa geçirilmesi önemlidir. Dosyanızın bu yönünü birlikte inceleyebiliriz.

Uyuşturucu ticaretinde sadece tanık ifadesi yeterli mi?

Kanun tanık sayısı bakımından bir alt sınır koymaz; tek tanığın beyanı da delildir ve hâkim onu vicdani kanaatiyle değerlendirir (CMK 217/1). Ancak mahkûmiyet için suçun her türlü şüpheden uzak biçimde ispatlanması gerekir. Yargıtay, sanığın inkârı karşısında tek bir alıcının veya diğer sanığın başka delille desteklenmeyen “soyut” beyanını bu eşiği aşmaya yeterli görmemektedir.

Ceza muhakemesinde “vicdani delil sistemi” veya “delil serbestisi” olarak adlandırılan ilke CMK 217’de iki fıkra hâlinde düzenlenmiştir. Birinci fıkraya göre hâkim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir ve bu deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir. İkinci fıkraya göre yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Bu düzenleme, “iki tanık şarttır” ya da “ikrar en güçlü delildir” gibi önceden belirlenmiş bir delil hiyerarşisinin bulunmadığı anlamına gelir.

Serbestinin sınırı ise yine hukuk tarafından çizilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, aşağıda ele aldığımız 2024 tarihli kararında vicdani kanaatin sezgiyle değil akıl yoluyla oluşması gerektiğini, mahkûmiyetin bir ihtimale değil kesin ve açık ispata dayanması gerektiğini ve toplanan delillerin bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan “yüksek de olsa bir ihtimal” üzerine sanığın cezalandırılamayacağını hatırlatmıştır. Şüphe hâlinde sonuç, CMK 223/2-e uyarınca “yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” gerekçesiyle beraattir.

Bu iki ilke birlikte okunduğunda ortaya şu tablo çıkar: tek bir tanık beyanıyla mahkûmiyet yasak değildir, ancak o beyanın tek başına şüpheyi gidermesi gerekir. Uygulamada bu, beyanın içeriğinin dosyadaki başka olgularla (fiziki takip, ele geçen madde, kayıtlar, diğer tanıklar) örtüşüp örtüşmediğine, tanığın bir menfaat veya husumet içinde olup olmadığına ve beyanın aşamalarda tutarlı kalıp kalmadığına bakılarak değerlendirilir. Aşağıdaki tablo, uyuşturucu ticareti dosyalarında sık karşılaşılan beyan türlerini ve her birinde gündeme gelen başlıca güvenilirlik sorununu özetlemektedir.

Uyuşturucu ticaretinde beyan türleri ve güvenilirlik denetimi
Beyan türü Güvenilirlik sorunu Destekleyici delil ihtiyacı
Alıcının (kullanıcının) beyanı Kendi dosyasında TCK 192/3 indirimi beklentisi; maddeyi elinde bulunduranın sorumluluğu başkasına yöneltme ihtimali Yüksek: fiziki takip, aynı tür maddenin satıcıda ele geçmesi, para transferi, HTS veya mesaj kaydı
Birlikte yargılanan diğer sanığın beyanı Kendi cezasını azaltma veya suçu paylaştırma menfaati Yüksek: Yargıtay bu beyanları desteklenmedikçe soyut kabul etmektedir
Tutanak düzenleyen kolluk görevlisinin beyanı Kendi düzenlediği tutanağı doğrulama eğilimi; alışverişi gerçekten görüp görmediği Orta: tutanağın içeriği, gözlem mesafesi ve görülen eylemin netliği
Olaya dışarıdan tanık olan kişi Algı ve hafıza hataları, uzaklık, ışık, kişiyi önceden tanıyıp tanımama Orta: anlatımın olay yeri ve zaman bilgileriyle uyumu
Alıcının teşhis beyanı Telkin, tek fotoğraf gösterilmesi, önceden tanınan kişinin seçilmesi Yüksek: birden fazla kişi arasından, usulüne uygun ve tutanağa bağlanmış teşhis
Kollukta verilip mahkemede değiştirilen beyan Hangi anlatımın doğru olduğu; ilk ifadenin alınma koşulları Çok yüksek: dönülen beyanın tek başına mahkûmiyete esas alınması Yargıtayca kabul görmemektedir

Tablodaki ayrım, bir beyanın “değersiz” olduğu anlamına gelmez. Beyan, ne kadar menfaat ilişkisi taşıyorsa ve ne kadar az bağımsız olguyla desteklenirse, mahkûmiyete tek başına dayanak olma ihtimali o kadar azalır. Delil yetersizliği gerekçesiyle verilen bozma kararlarının genel mantığını uyuşturucu ticaretinde delil yetersizliği ve Yargıtay bozma kararları yazımızda ayrıca incelemiştik; bu yazıda farklı kararlar üzerinden beyan delilinin kendine özgü sorunlarına odaklanıyoruz.

▶VİDEOLU ANLATIMTek delille ceza verilir mi?
Av. Burakhan Çalışkan · İstanbul BarosuYouTube kanalı →Tüm videolar →

Alıcının beyanı neden ayrıca dikkatle değerlendirilir?

Alıcı çoğu zaman tarafsız bir tanık değildir. Üzerinde madde ele geçtiği için kendisi de TCK 191 kapsamında şüphelidir ve maddeyi kimden aldığını söyleyip satıcının yakalanmasına yardım ederse, kendi dosyasında TCK 192/3 uyarınca cezasında dörtte birden yarıya kadar indirim gündeme gelebilir. Bu menfaat, beyanın doğruluğunun bağımsız delillerle sınanmasını gerektirir.

Uyuşturucu ticareti dosyalarında “alıcı tanık” olarak dinlenen kişilerin büyük çoğunluğu, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın alma veya bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen kişilerdir. İncelediğimiz kararların neredeyse tamamında bu kişiler, “hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık” olarak nitelendirilmiştir. Bu ikili konum, beyanın değerlendirilmesinde iki sonuç doğurur: Birincisi, kişi kendi suçlamasından kurtulmak ya da sorumluluğunu azaltmak için maddeyi bir başkasına bağlama eğiliminde olabilir. İkincisi, kanun koyucu bu kişiyi satıcıyı bildirmesi hâlinde açıkça ödüllendirmektedir.

TCK 192’nin hangi fıkrası alıcıya menfaat sağlar?

TCK 192’nin yürürlükteki metninde alıcıyı ilgilendiren iki fıkra vardır ve aralarındaki fark zamanlamadır. İkinci fıkra, kullanmak için uyuşturucu satın alan, kabul eden veya bulunduran kişinin, resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce bu maddeyi kimden, nerede ve ne zaman temin ettiğini merciine haber vererek suçluların yakalanmasını veya maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırması hâlinde hakkında cezaya hükmolunmayacağını düzenler. Üçüncü fıkra ise “bu suçlar haber alındıktan sonra” gönüllü olarak suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım eden kişinin cezasının, yardımın niteliğine göre dörtte birden yarısına kadar indirileceğini öngörür.

Üzerinde madde ile yakalanan bir alıcı bakımından suç artık resmî makamlarca öğrenilmiş olduğundan, uygulamada gündeme gelen hüküm kural olarak 192/3‘tür. Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 192/3’ün yalnızca ticaret failleri için değil, kullanmak için madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişiler için de uygulanabileceğini ve birinci-ikinci fıkralardaki cezasızlık hâllerinden yalnızca zaman itibarıyla ayrıldığını açıkça belirtmiştir. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin aşağıda ele aldığımız 2024 tarihli kararına konu dosyada da bölge adliye mahkemesi, TCK 191’den mahkûm ettiği kişiye, maddeyi birlikte aldıklarını söyleyerek kendi suçunun açığa çıkmasını sağladığı gerekçesiyle 192/3 indirimi uygulamıştır.

Kullanıcılar için TCK 191/2 uyarınca soruşturma evresinde kural olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiğinden, 192/3 indiriminin pratik önemi her dosyada aynı değildir. Yine de dava açılması ihtimali ve kişinin ilk anda bu ayrımı bilmemesi, yakalandığı anda “kimden aldığını” söyleme yönünde güçlü bir motivasyon oluşturur. Etkin pişmanlığın şartlarını ve oranlarını ayrıntılı olarak TCK 192 etkin pişmanlık rehberimizde açıkladık.

Ceza Genel Kurulu bildirilen kişi hakkında ne arıyor?

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 192/3’e ilişkin yerleşik kararlarında yer alan ölçütler, alıcı beyanının güvenilirliği bakımından da yol göstericidir. Kurul, yakalanan kişinin maddeyi açık kimliğini bilmediği birinden aldığını söylemesini, hayalî isimler vermesini ya da daha önce uyuşturucu işine karıştığını bildiği birinin adını vermesini indirim için yeterli görmemektedir. İndirim için, bildirilen kişi yakalanmışsa mahkûm edilmiş olması, yakalanamamışsa kimliğinin ve varlığının belirlenmesi, “failin bildirdiği kişiye suç atması için bir neden bulunmadığının anlaşılması” ve mevcut delillerin o kişinin suçluluğunu kabule yeterli bulunması aranmaktadır.

Bu ölçütlerin savunma bakımından anlamı şudur: Yargıtay, bilgi veren kişiyi ödüllendirmeden önce bile verilen bilginin doğruluğunu ve suçlanan kişinin aleyhine bağımsız delil bulunup bulunmadığını sorgulamaktadır. Aynı mantık, bildirilen kişinin yargılandığı dosyada da geçerlidir; alıcının beyanı, ancak dosyadaki diğer olgularla birlikte değerlendirildiğinde ve suç atma nedeni bulunmadığı anlaşıldığında ağırlık kazanır. Cezayı azaltan diğer hâllerle birlikte değerlendirme için uyuşturucu ticaretinde cezayı azaltan hâller yazımıza bakabilirsiniz.

Sadece tanık veya alıcı beyanıyla uyuşturucu ticaretinden ceza verilir mi: alıcı beyanı, teşhis ve Yargıtay kararları infografik

Alıcı kollukta söyleyip mahkemede dönerse ne olur?

Mahkeme, tanığın önceki ifadesini okutarak çelişkinin nedenini sorar (CMK 212/2) ve hangi anlatıma neden itibar ettiğini gerekçede açıklamak zorundadır (CMK 230/1-b). Kollukta verilip duruşmada doğrulanmayan bir alıcı beyanı, başka delille desteklenmiyorsa Yargıtay tarafından mahkûmiyete yeterli görülmemektedir; destekleniyorsa sonraki değişiklik dikkate alınmayabilir.

Alıcı beyanlarının en sık rastlanan seyri şudur: Kişi yakalandığı gün kollukta maddeyi belirli bir kişiden aldığını söyler, aylar sonra duruşmada ise “polisin baskısıyla söyledim”, “o gün korktum” veya “aslında kendim aldım” diyerek beyanını değiştirir. Bu durumda mahkemenin önünde birbiriyle çelişen iki anlatım bulunur ve hangisinin hükme esas alınacağı, kanunun birkaç hükmünün birlikte uygulanmasıyla belirlenir.

Tanık duruşmada dinlenmek zorundadır. CMK 210/1’e göre olayın delili bir tanığın açıklamalarından ibaretse, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir; daha önce düzenlenmiş tutanağın veya yazılı açıklamanın okunması dinlemenin yerine geçemez. Alıcı beyanına dayanan dosyalarda bu hüküm doğrudan uygulama alanı bulur. Yargıtay 10. Ceza Dairesi de aşağıda ele aldığımız 2022 tarihli kararında, üzerlerinde esrar ele geçen alıcıların tanık sıfatıyla mahkemede dinlenmeden hüküm kurulmasını eksik araştırma sayarak bozma nedeni yapmıştır.

Çelişki duruşmada giderilmeye çalışılır. Tanık bir hususu hatırlamadığını söylerse önceki ifadesinin ilgili kısmı okunarak hatırlamasına yardım edilir; duruşmadaki ifadesi ile önceki ifadesi arasında çelişki varsa evvelce alınmış ifadesi okunarak çelişkinin giderilmesine çalışılır (CMK 212). Müdafi ve Cumhuriyet savcısı tanığa doğrudan soru yöneltebilir (CMK 201/1). Böylece önceki anlatımın hangi koşullarda verildiği, tanığın o sırada hangi suçlamayla karşı karşıya olduğu ve kendisine bir şey vaat edilip edilmediği duruşmada açıkça tartışılabilir hâle gelir.

Hangi anlatıma itibar edileceği gerekçede gösterilmelidir. CMK 230/1-b uyarınca mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılması, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi zorunludur. Mahkeme, kolluk beyanını esas alıp duruşma beyanını reddedecekse bunun nedenini somut olarak açıklamalıdır. Yargıtay uygulamasında iki farklı sonuç görülmektedir:

  • Dönülen beyan dışında delil yoksa: Yargıtay 20. Ceza Dairesi, alıcıda ele geçen maddenin sanık tarafından satıldığına ilişkin olarak “tanığın kovuşturma aşamasında doğrulamadığı kolluk beyanı dışında” mahkûmiyete yetecek kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle hükmü bozmuş ve beraat gerektiğini belirtmiştir.
  • Dönülen beyan diğer delillerle uyumluysa: Yargıtay 8. Ceza Dairesinin onadığı bir dosyada alıcı, kollukta müdafi eşliğinde maddeyi para karşılığı sanıktan aldığını söylemiş, mahkemede ise ortak aldıkları maddeden payını aldığını ileri sürmüştür. Fiziki takipte alışverişin görülmesi ve sanığın evinde aynı tür maddenin ele geçmesi karşısında mahkûmiyet yerinde bulunmuştur.

Kolluk ifadesinin müdafi bulunmaksızın alınmış olması ayrı bir sorundur. CMK 148/4, müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifadenin, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağını öngörür. Alıcı, kendi dosyasında şüpheli sıfatıyla dinlendiği için bu kuralın onun beyanına etkisi uygulamada tartışma konusu olmaktadır. Müdafisiz kolluk beyanının başka bir sanık aleyhine kullanılmasına ilişkin Yargıtay yaklaşımını delil yetersizliği yazımızda, ifade değişikliğinin genel sonuçlarını ise ifade değişikliği rehberimizde ele aldık.

Bu noktada önemli bir hatırlatma yapmak gerekir: Tanığın beyanını değiştirmesi, savunma bakımından ancak tanığın kendi özgür iradesiyle gerçekleştiğinde bir anlam taşır. Tanığa ulaşılarak ifadesini değiştirmesi için telkinde bulunulması, baskı yapılması veya menfaat sağlanması hem ayrı bir suç oluşturabilir hem de mahkemenin yeni beyana hiçbir değer vermemesine yol açar. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun aşağıda özetlediğimiz 2020 tarihli kararına konu dosyada, sanığın tutuklu kişiye “adımı verme” diyerek ekonomik destek vaat ettiğine ilişkin tanık anlatımları da mahkûmiyete dayanak yapılan deliller arasında yer almıştır.

Teşhis nasıl yapılmalı, fotoğraftan teşhis yeterli mi?

Ceza Muhakemesi Kanunu teşhis işlemini ayrıntılı bir usule bağlamamıştır; yüzleştirme ise soruşturmada yalnızca gecikmesinde sakınca bulunan veya kimliğin belirlenmesine ilişkin hâllerle sınırlıdır (CMK 52/2). Yargıtay, benzer görünümlü birden fazla kişi arasından, telkinsiz, tercihen müdafi huzurunda yapılıp tutanağa bağlanan teşhisleri güvenilir kabul etmektedir; teşhis tek başına değil, beyanla birlikte değerlendirilir.

Alıcı satıcının adını bilmediğinde, kolluk genellikle “fotoğrafını görsem tanırım” anlatımı üzerine fotoğraf teşhisi yaptırır. İncelediğimiz yönetmeliklerden Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliği ve Adli Kolluk Yönetmeliği teşhis işlemine ilişkin özel bir hüküm içermemektedir; Ceza Muhakemesinde Beden Muayenesi, Genetik İncelemeler ve Fizik Kimliğin Tespiti Hakkında Yönetmelikin 15. maddesi ise şüphelinin fotoğraf, parmak izi gibi fizik kimlik bilgilerinin kayda alınmasını düzenler, alıcıya gösterilecek fotoğrafların nasıl seçileceğini değil. Bu nedenle teşhisin güvenilirliği, mevzuattaki ayrıntılı bir kurala değil, işlemin nasıl yapıldığına ve tutanağa nasıl yansıtıldığına bakılarak denetlenir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2024 tarihli kararında mahkûmiyete dayanak yapılan teşhis işlemleri, uygulamada beklenen standardı somut biçimde göstermektedir: Alıcılara altı farklı kişiye ait fotoğraflar arasından, kişilerin yerleri değiştirilerek iki kez teşhis yaptırılmış; ardından beş ayrı kişi arasından, ayna cam arkasından ve müdafi huzurunda iki kez canlı teşhis yapılmış; her işlem ayrı tutanağa bağlanmıştır. Buna karşılık Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2023 tarihli kararında, yaşı küçük olan alıcının kollukta fotoğraf teşhisiyle birlikte alınan ve sonradan kabul etmediği beyanı hukuka aykırı bulunmuş ve hükme esas alınamayacağı belirtilmiştir.

Teşhis tutanağı incelenirken savunma bakımından şu sorular önem taşır:

  • Alıcıya kaç kişinin fotoğrafı gösterildi; bu kişiler yaş, saç, sakal ve yapı bakımından birbirine benziyor muydu?
  • Teşhisten önce alıcı satıcının eşkâlini tarif etmiş miydi; tarif ile seçilen kişi örtüşüyor mu?
  • Gösterilen fotoğraflar arasında alıcının daha önce tanıdığı veya kolluğun “önceden kaydı olan” diye özellikle eklediği bir kişi var mıydı?
  • İşlem müdafi huzurunda mı yapıldı; tekrarlandı mı; tereddüt tutanağa yansıtıldı mı?
  • Teşhis sonrasında alıcı savcılıkta ve mahkemede aynı kişiyi göstermeye devam etti mi?

Tek fotoğraf gösterilerek “bu mu?” diye sorulması, alıcının teşhisten önce sanığın adını kolluktan duymuş olması veya fotoğrafların sanığı belirgin biçimde öne çıkaracak şekilde seçilmesi, teşhisin ispat gücünü ciddi biçimde azaltır. Bu tür eksiklikler, teşhis tutanağının hukuka aykırı delil olarak tamamen dışlanmasından çok, mahkemenin beyana duyduğu güvenin sorgulanmasına yol açar; bu nedenle duruşmada tutanak tanıklarının dinlenmesi ve işlemin ayrıntılarının sorulması önemlidir.

Tek tanıkla mahkûmiyet mümkün mü?

Mümkündür; ancak Yargıtay uygulamasında tek tanığın beyanı, kural olarak dosyadaki bağımsız bir olguyla desteklendiğinde mahkûmiyete dayanak yapılmaktadır. Sanıkta veya evinde madde ele geçmemesi, satışı gören tutanak tanığının bulunmaması ve teknik kayıt olmaması hâlinde tek alıcının sözü genellikle “soyut beyan” olarak nitelendirilip beraat gerekçesi olmaktadır.

Yargıtay kararlarında bu ayrımı belirleyen kavram “soyut beyan”dır. Bir beyan, dosyadaki maddi bulgularla, yani ele geçen madde, görülen alışveriş, kayıtlar veya başka bağımsız tanıklarla örtüşmediğinde soyut kabul edilir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ele geçmeyen sanık hakkında, kullanıcıda ele geçen esrarla ilgisine ilişkin diğer sanığın “soyut beyanları dışında” kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını belirterek mahkûmiyeti bozmuştur. Aynı dairenin 2023 tarihli kararında ise aynı dosyadaki iki sanıktan biri için mahkûmiyet onanmış, diğeri için bozulmuştur; fark, birinci sanık bakımından birden fazla alıcının teşhisi, fiziki takip ve kısmi ikrarın bulunması, ikinci sanık bakımından ise yalnızca dönülen ve hukuka aykırı alınmış beyanların kalmasıdır.

Tek tanığın beyanının ağırlık kazandığı durumlar da vardır. Fiziki takipte alışverişin görüldüğü, alıcıda ele geçen maddenin satıcının üzerinde veya evinde ele geçen maddeyle aynı türde olduğu, para transferinin banka kaydıyla doğrulandığı dosyalarda, tek alıcının anlatımı bu olguları birbirine bağlayan bir halka işlevi görür. Bu durumda mahkûmiyetin dayanağı tek başına tanık değil, tanık beyanıyla birlikte oluşan delil bütünüdür. Sanığın “madde bana ait değil” savunmasının nasıl değerlendirildiğini “bana ait değil” savunması yazımızda ele aldık.

  1. 01

    Yakalama ve ele geçirme

    Alıcıda madde bulunur; olay, yakalama ve varsa fiziki takip tutanağı düzenlenir. Tutanakta alışverişin görülüp görülmediği belirleyicidir.

  2. 02

    Alıcının kolluk ifadesi

    Alıcı kendi TCK 191 dosyasında şüpheli olarak dinlenir; müdafi bulunup bulunmadığı CMK 148/4 bakımından önemlidir.

  3. 03

    Teşhis işlemi

    Fotoğraf veya canlı teşhis yapılır; kaç kişi arasından, müdafi huzurunda olup olmadığı tutanağa yazılmalıdır.

  4. 04

    Savcılık ve sorgu

    Alıcının anlatımı savcılıkta tekrarlanır veya değişir; satıcı hakkında arama, HTS ve hesap incelemesi yapılır.

  5. 05

    Duruşmada tanık dinlenmesi

    Tek delil tanık anlatımıysa tanık mutlaka dinlenir (CMK 210); çelişkiler okunarak sorulur (CMK 212), taraflar soru yöneltir (CMK 201).

  6. 06

    Hüküm ve gerekçe

    Mahkeme hükme esas aldığı ve reddettiği delilleri gösterir (CMK 230); şüphe kalırsa beraat kararı verilir (CMK 223/2-e).

Alıcı beyanının dosyaya girişinden hükme kadar

Alıcı Beyanını Destekleyen Deliller infografik

Hangi deliller alıcı beyanını destekler?

Alıcı beyanını destekleyen başlıca deliller; alışverişin görüldüğü fiziki takip tutanağı ve bunu doğrulayan tutanak tanıkları, alıcıda ve satıcıda ele geçen maddenin aynı türde olması, HTS ve baz kayıtları, mesajlaşmalar, banka veya IBAN hareketleri ile birbirini tanımayan başka alıcıların aynı kişiyi göstermesidir. Bu olguların hiçbiri yoksa beyan tek başına kalır.

İncelediğimiz kararlardan çıkan tabloya göre destekleyici deliller şöyle sınıflandırılabilir:

  1. Fiziki takip ve tutanak tanıkları: Kolluğun alışveriş anını gördüğüne ilişkin tutanak ve bu tutanağı duruşmada doğrulayan görevli beyanları, alıcı beyanının en sık rastlanan desteğidir. Ancak tutanak tanıklarının maddeyi veren kişiyi gerçekten tanıyıp tanımadığı ayrıca sorulmalıdır; Yargıtay 10. Ceza Dairesinin bozduğu bir hükümde, tutanak tanıkları “kolları dövmeli” olarak tarif ettikleri kişinin sanık olduğunu mahkemede tespit edememiştir.
  2. Maddenin niteliği ve paketlenmesi: Alıcıda ele geçen madde ile satıcının üzerinde veya evinde ele geçen maddenin aynı tür olması, hatta Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2026 tarihli bir onama kararında belirtildiği gibi maddelerin sarıldığı kâğıtların aynı olması güçlü bir bağlantı kurar.
  3. İletişim ve konum kayıtları: Alıcının anlattığı buluşma saatinde tarafların telefonlarının aynı baz istasyonundan sinyal vermesi, aralarında görüşme kaydı bulunması veya mesajlaşmalar beyanı doğrular. Bu kayıtların ispat gücünü HTS, baz ve dijital delil rehberimizde ve mesajlaşma delilleri yazımızda inceledik.
  4. Para transferi: Alıcının ödeme yaptığını söylediği hesaba ilişkin banka dekontu veya IBAN hareketi, anlatımın somut bir dayanağıdır.
  5. Birden fazla bağımsız alıcı: Farklı tarihlerde yakalanan ve birbirini tanımayan alıcıların aynı kişiyi göstermesi, Ceza Genel Kurulu tarafından madde ele geçmese de sübut için yeterli görülebilmiştir.
  6. Usulüne uygun teşhis: Birden fazla kişi arasından, tekrarlanarak ve müdafi huzurunda yapılan teşhis, beyanın kişi bakımından doğruluğunu destekler.

Bu delillerin varlığı ya da yokluğu, eylemin nitelendirilmesini de etkileyebilir. Satışın ispatlanamadığı ancak sanıkta kullanım miktarında madde ele geçtiği dosyalarda eylemin TCK 191 kapsamında kalıp kalmadığı gündeme gelir; Yargıtay 20. Ceza Dairesinin aşağıda özetlediğimiz kararında da bir sanık bakımından bu sonuca ulaşılmıştır. Vasıf değişikliğinin şartlarını uyuşturucu ticaretinin kullanmaya dönüşmesi yazımızda anlattık.

Sanığın kendi ikrarı ile tanık beyanı arasındaki fark nedir?

Sanığın kendi ikrarı, kendisi hakkındaki suçlamayı kabul eden bir anlatımdır ve kollukta müdafi olmadan alınmışsa, hâkim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz (CMK 148/4). Alıcının beyanı ise bir başkasını suçlayan, çoğu zaman kendi menfaatiyle bağlantılı bir anlatımdır. Her ikisi de tek başına değil, diğer delillerle birlikte değerlendirilir.

İkrar ile tanık beyanı arasındaki ilk fark, kimin aleyhine olduğudur. İkrar, kişinin kendi aleyhine yaptığı bir açıklamadır; insanların kural olarak kendi aleyhlerine gerçeğe aykırı beyanda bulunmayacağı varsayımı, ikrara geleneksel olarak güçlü bir ağırlık kazandırır. Alıcı beyanında ise durum tersidir: Beyan başkasının aleyhine, çoğu zaman beyanda bulunanın lehinedir. Bu nedenle mahkemeler alıcı beyanında “neden bu kişiyi gösterdi, bunda bir yararı var mı” sorusunu özellikle sorar.

İkinci fark usul güvenceleridir. Şüpheli ve sanığın ifadesi CMK 148’deki yasak usullere ve özellikle 148/4’teki müdafi güvencesine tabidir; yasak usullerle alınan ifade, rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez (CMK 148/3). Tanık ise kural olarak yemin ettirilerek dinlenir, duruşmada müdafi ve savcının doğrudan sorularına muhatap olur (CMK 201) ve önceki beyanıyla çelişkileri CMK 212 uyarınca sorulur. Alıcının hem kendi dosyasında şüpheli hem de satıcının dosyasında tanık olması, bu iki rejimin aynı kişide kesişmesine yol açar.

Üçüncü fark, ikrarın da tek başına yeterli sayılmayabileceğidir. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2024 tarihli kararına konu TCK 191 dosyasında ilk derece mahkemesi, üzerinde madde ele geçmeyen sanığın müdafi huzurunda kollukta verdiği ikrarın, sonradan inkâr edildiği ve kan tahlilinde madde çıkmadığı gözetildiğinde tek başına mahkûmiyete yeterli olmadığını kabul ederek beraat kararı vermiştir. Bölge adliye mahkemesi ise sanık ile alıcının sonradan beyanlarını sanığı cezadan kurtarmak için değiştirdiği kanaatine vararak mahkûmiyet kurmuş; Yargıtay bu delil değerlendirmesini yeterli bulmuş, hükmü ise başka bir usul eksikliği nedeniyle bozmuştur. Bu karar, aynı beyanların farklı derece mahkemelerince farklı değerlendirilebildiğini ve sonuçta belirleyici olanın beyanın diğer olgularla uyumu olduğunu göstermektedir.

Uygulamada sık görülen bir başka durum, birlikte yargılanan sanıklardan birinin diğerini suçlamasıdır. Bu beyan teknik olarak bir savunmadır, tanıklık değildir; ancak içerik bakımından alıcı beyanına benzer menfaat sorunları taşır. Yargıtay, aşağıda özetlenen kararlarda diğer sanığın “soyut beyanlarını” tek başına mahkûmiyete yeterli görmemiştir.

Yargıtay kararlarında alıcı ve tanık beyanı

Aşağıdaki kararların tamamının metni incelenmiş olup, her biri alıcı veya tanık beyanının hangi koşullarda mahkûmiyete yeterli görüldüğünü ya da görülmediğini gösteren yönleriyle özetlenmiştir. Delil yetersizliğine ilişkin Ceza Genel Kurulu kararlarının genel analizi için delil yetersizliği yazımıza bakılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2022/458, K. 2024/292, 09.10.2024 (karar metni): Sanıkta hiç madde ele geçmemiş, suçlama farklı tarihlerde yakalanan alıcıların beyanlarına ve teşhislerine dayanmıştır. Özel Daire, alıcıların “soyut beyanları ve teşhisleri dışında” kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle bozmuş, yerel mahkeme direnmiştir. Ceza Genel Kurulu; birbirlerini tanımayan alıcıların altı kişilik fotoğraf dizilerinden ve beş kişi arasından ayna arkasından, müdafi huzurunda ve tekrarlanarak yapılan teşhislerde sanığı net biçimde gösterdiğini, beyanlarını mahkemede de tekrarladıklarını ve aralarında husumeti gerektiren nesnel bir durumun tespit edilemediğini belirterek direnme gerekçesini isabetli bulmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, E. 2018/294, K. 2020/72, 11.02.2020 (karar metni): Uyarıcı tabletlerle yakalanan nakil sanığı, duruşmada maddeleri kendisine sanığın teslim ettiğini söylemiştir. Mahkeme bu beyan üzerine HTS ve baz kayıtlarını, cezaevi ziyaretçi kayıtlarını getirtmiş; kayıtlar iki sanığın aynı güzergâhta birlikte hareket ettiğini doğrulamıştır. Kurul, mahkûmiyeti onamış ve sanığın kayıtlarla sabit hususları kabul etmesinin 192/3 anlamında yardım sayılamayacağına karar vermiştir. Kararda 192/3’ün altı şartı ile bildirilen kişiye suç atma nedeni bulunmaması ölçütü ayrıntılı biçimde açıklanmıştır.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/5212, K. 2023/7827, 18.09.2023 (karar metni): Aynı dosyadaki iki sanıktan biri bakımından fiziki takip, iki alıcının müdafi eşliğindeki beyan ve fotoğraf teşhisleri, tutanak tanıkları, sanığın kısmi ikrarı ve kriminal raporlar yeterli görülerek mahkûmiyet onanmıştır. Diğer sanık bakımından ise yaşı küçük alıcının kollukta fotoğraf teşhisiyle birlikte alınan beyanının hukuka aykırı olduğu, alıcının savcılıkta sanığın adını vermediği ve mahkemede önceki beyanlarını kabul etmediği, tutanak tanıklarının maddeyi veren kişinin sanık olduğunu tespit edemediği belirtilerek beraat gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2019/8021, K. 2020/1630, 05.03.2020 (karar metni): Üzerinde uyarıcı tablet bulunan alıcının tarif ettiği yerde yakalanan iki sanıktan biri bakımından, cüzdanında arama kararı veya yazılı emir olmadan yapılan aramada bulunan maddenin hukuka uygun delil sayılamayacağı ve alıcıda ele geçen maddenin bu sanıkça satıldığına ilişkin, alıcının kovuşturmada doğrulamadığı kolluk beyanı dışında delil bulunmadığı belirtilerek beraat gerektiği sonucuna varılmıştır. Diğer sanığın eylemi ise kullanmak için bulundurma olarak nitelendirilmiştir.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/1298, K. 2022/4277, 05.04.2022 (karar metni): Daire, iki sanık bakımından alıcıların tanık sıfatıyla mahkemede dinlenmeden hüküm kurulmasını eksik araştırma sayarak bozmuştur. Kendisinde madde ele geçmeyen bir başka sanık bakımından ise kullanıcıda ele geçen esrarla ilgisine dair diğer sanığın soyut beyanları dışında mahkûmiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat gerektiğini belirtmiştir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/12372, K. 2026/5844, 05.05.2026 (karar metni): Fiziki takipte sanığın alıcıya madde verdiğinin görüldüğü, alıcıda ve sanığın evinde aynı tür sentetik maddenin ele geçtiği dosyada alıcı, kollukta müdafi eşliğinde maddeyi para karşılığı aldığını söylemiş, mahkemede ise ortak aldıkları maddeden payını aldığını ileri sürmüştür. Daire, delillerin sübut için yeterli olduğunu, etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığını belirterek hükmü onamıştır.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/5407, K. 2026/2579, 24.02.2026 (karar metni): Alıcının beyanı; alışverişin yansıtıldığı fiziki takip tutanağı, sanığın IBAN hesabına gönderilen bedele ilişkin banka dekontu, sanığın üzerinde ve evinde aynı tür maddenin ele geçmesi ile alıcıdaki ve sanıktaki maddelerin sarıldığı kâğıtların aynı olduğunun tespit edilmesiyle desteklenmiştir. Daire, vicdani kanaatin kesin verilere dayandırıldığını belirterek mahkûmiyeti onamıştır.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/12844, K. 2024/7416, 08.10.2024 (karar metni): TCK 191 dosyasında, kollukta müdafi huzurunda verilen ve sonradan geri alınan ikrar ile alıcı beyanının değerlendirilmesi derece mahkemeleri arasında farklı sonuçlara yol açmış; bölge adliye mahkemesi sonraki beyanları sanığı kurtarmaya yönelik kabul ederek mahkûmiyet kurmuş ve 192/3 indirimi uygulamıştır. Yargıtay delil değerlendirmesini yeterli bulmuş, hükmü TCK 191/6 bakımından önceki erteleme dosyasının getirtilmemesi nedeniyle bozmuştur.

Savunma açısından nelere dikkat edilir?

Alıcı veya tanık beyanına dayanan bir suçlamada savunmanın amacı, beyanı “yalan” ilan etmek değil, beyanın hangi koşullarda verildiğini, neyle desteklendiğini ve hangi noktalarda dosyadaki olgularla çeliştiğini mahkemenin önüne eksiksiz koymaktır. Bu çerçevede uygulamada şu adımlar öne çıkar:

  1. Alıcının hukuki konumunu tespit etmek: Alıcı hakkında ayrı soruşturma açılıp açılmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi veya 192/3 indirimi gibi bir sonuç doğup doğmadığı dosyaya getirilmelidir. Bu bilgi, beyandaki menfaat ilişkisini somutlaştırır.
  2. İlk ifadenin koşullarını incelemek: İfadenin hangi saatte, kimlerin huzurunda, müdafi bulunup bulunmadan alındığı; alıcının o sırada ne tür bir suçlamayla karşı karşıya olduğu tutanaklardan kontrol edilmelidir.
  3. Teşhis tutanağını ayrıntılı okumak: Kaç fotoğraf gösterildiği, fotoğrafların nasıl seçildiği, işlemin tekrarlanıp tekrarlanmadığı ve müdafi bulunup bulunmadığı sorgulanmalı; gerekirse tutanak tanıklarının dinlenmesi istenmelidir.
  4. Tanığın duruşmada dinlenmesini istemek: Tek delil tanık anlatımıysa CMK 210 uyarınca tanık mutlaka dinlenmelidir; müdafi, CMK 201 uyarınca tanığa doğrudan soru yöneltebilir.
  5. Beyanı nesnel kayıtlarla karşılaştırmak: Alıcının anlattığı saat ve yer ile HTS, baz, kamera veya banka kayıtları örtüşmüyorsa, bu kayıtların getirtilmesi CMK 206 çerçevesinde talep edilebilir.
  6. Husumet ihtimalini somutlaştırmak: Tanık ile sanık arasında önceki bir anlaşmazlık, borç veya kavga varsa bunun soyut bir iddia olarak kalmaması için belgelendirilmesi gerekir; Ceza Genel Kurulu, husumeti gösteren nesnel bir durum bulunmamasını beyanlara itibar gerekçeleri arasında saymıştır.

Bu adımların hiçbiri tanıkla doğrudan temas kurmayı veya beyanını etkilemeye çalışmayı gerektirmez; tamamı dosya üzerinden ve mahkeme aracılığıyla yürütülen usul işlemleridir. Beraat ihtimalini etkileyen diğer savunma başlıklarını uyuşturucu ticareti suçundan beraat yazımızda topluca ele aldık.

Sık yapılan yanlış değerlendirmeler

  • “Tek tanıkla asla ceza verilemez.” Kanunda asgari tanık sayısı yoktur; tek tanığın beyanı diğer olgularla desteklenirse mahkûmiyete dayanak olabilir.
  • “Üzerimde madde çıkmadığı için ceza alamam.” Ceza Genel Kurulu, sanıkta madde ele geçmediği hâlde birbirini tanımayan birden fazla alıcının tutarlı beyan ve teşhislerini sübut için yeterli görmüştür.
  • “Alıcı mahkemede dönerse dava düşer.” Beyandan dönme kendiliğinden beraat sonucu doğurmaz; mahkeme, önceki beyanın diğer delillerle uyumuna bakarak hangi anlatıma itibar edeceğine karar verir.
  • “Kolluktaki ifade okunur, tanığın gelmesine gerek yoktur.” Olayın delili tanık anlatımından ibaretse tanık duruşmada mutlaka dinlenir; tutanağın okunması dinlemenin yerine geçmez (CMK 210/1).
  • “Alıcı satıcıyı söylerse otomatik olarak cezasızlıktan yararlanır.” Yakalandıktan sonraki bildirim TCK 192/3 kapsamında yalnızca indirim sebebidir; ayrıca bilginin doğru ve sonuca etkili olması aranır.
  • “Teşhis tutanağında imza varsa teşhis kesindir.” Teşhisin güvenilirliği, kaç kişi arasından, nasıl ve hangi güvencelerle yapıldığına bağlıdır; tek fotoğrafla yapılan teşhisin ispat gücü zayıftır.

Sonuç ve değerlendirme

Türk ceza muhakemesi, uyuşturucu ticareti suçlamasında tanık sayısına ilişkin bir alt sınır koymaz; tek bir tanık veya alıcı beyanı da CMK 217 uyarınca delildir. Ancak incelediğimiz Yargıtay kararları, bu beyanın mahkûmiyete tek başına yetip yetmeyeceğini belirleyen ölçütün beyanın diğer olgularla desteklenmesi olduğunu açıkça göstermektedir. Sanıkta madde ele geçmeyen, satışı gören tutanak tanığı ve teknik kayıt bulunmayan dosyalarda alıcının veya diğer sanığın soyut beyanı beraat gerekçesi olmakta; buna karşılık fiziki takip, aynı tür maddenin ele geçmesi, para transferi veya birbirini tanımayan birden fazla alıcının tutarlı teşhisleri bulunduğunda mahkûmiyet hükümleri onanmaktadır.

Alıcının TCK 192/3 kapsamındaki menfaati, beyandan dönme hâlinde CMK 210 ve 212’nin uygulanması, teşhis işleminin nasıl yapıldığı ve sanığın kendi ikrarının CMK 148/4 karşısındaki durumu, her dosyada ayrı ayrı incelenmesi gereken noktalardır. Aynı beyan, bir dosyada mahkûmiyete dayanak olurken bir diğerinde soyut kabul edilebildiğinden, sonuç ancak dosyadaki tutanaklar, kayıtlar ve beyanların tamamı birlikte değerlendirilerek öngörülebilir.

İlgili yazılarımız

Uyuşturucu Ticaretinde Delil Yetersizliği ve Yargıtay Bozma Kararları · İhbar, Gizli Tanık ve İfade Değişikliği Rehberi · TCK 192 Etkin Pişmanlık Rehberi · Uyuşturucu Ticaretinde Cezayı Azaltan Hâller · HTS, Baz ve Dijital Delil Rehberi · Uyuşturucu Ticareti Suçundan Beraat · “Bana Ait Değil” Savunması · Uyuşturucu Suçları Bilgi Merkezi

Türk Ceza Kanununun ve Ceza Muhakemesi Kanununun güncel metinlerine Mevzuat Bilgi Sistemi (TCK) ve Mevzuat Bilgi Sistemi (CMK) üzerinden ulaşabilirsiniz.

Sanığın ikrarı veya isim vermesi nedeniyle TCK 192/3 indiriminin istinafta nasıl talep edileceği uyuşturucu ticareti etkin pişmanlık istinaf dilekçesi yazımızda yer alıyor.

Şartları oluşan sanık bakımından indirimin dörtte birden yarıya kadar hangi olgulara göre belirlendiği uyuşturucu ticareti etkin pişmanlık indirimi ne kadar yazımızda açıklandı.

Sıkça Sorulan Sorular

Uyuşturucu ticaretinde sadece tanık ifadesi yeterli mi?

Kanunda asgari tanık sayısı yoktur; hâkim delilleri CMK 217 uyarınca vicdani kanaatiyle serbestçe takdir eder. Ancak Yargıtay, sanıkta madde ele geçmeyen ve beyanın fiziki takip, kayıt veya başka bağımsız tanıkla desteklenmediği dosyalarda tek bir alıcı ya da diğer sanık beyanını soyut sayarak beraat gerektiğine karar vermektedir.

Alıcı neden satıcının adını vermek ister?

Kullanmak için madde satın aldığı tespit edilen kişi, maddeyi kimden aldığını bildirip satıcının yakalanmasına yardım ederse TCK 192/3 uyarınca kendi cezasında dörtte birden yarıya kadar indirim gündeme gelebilir; resmî makamlar haber almadan önceki bildirimde ise TCK 192/2’deki cezasızlık söz konusudur. Bu beklenti, beyanın güvenilirliğinin ayrıca denetlenmesini gerektirir.

Alıcı mahkemede ifadesinden dönerse ne olur?

Mahkeme önceki ifadeyi okutarak çelişkinin nedenini sorar (CMK 212/2) ve hangi beyana neden itibar ettiğini gerekçede gösterir. Dönülen kolluk beyanı başka delillerle desteklenmiyorsa Yargıtay bunu mahkûmiyete yeterli görmemektedir; destekleniyorsa sonradan yapılan değişiklik, sanığı kurtarmaya yönelik kabul edilerek dikkate alınmayabilir.

Alıcının kollukta verdiği ifade duruşmada okunarak hükme esas alınabilir mi?

Olayın delili yalnızca bir tanığın anlatımından ibaretse o tanık duruşmada mutlaka dinlenir; önceki tutanağın okunması dinlemenin yerine geçemez (CMK 210/1). Yargıtay, alıcı tanıkların mahkemede dinlenmeden hüküm kurulmasını eksik araştırma saymaktadır. Hâkim kararını yalnızca duruşmada tartışılmış delillere dayandırabilir (CMK 217/1).

Fotoğraftan teşhis tek başına yeterli midir?

Teşhis, beyanı doğrulayan bir unsurdur; tek başına bağımsız bir delil gibi değerlendirilmez. Teşhisin benzer görünümlü birden fazla kişi arasından, telkin olmadan, tercihen müdafi huzurunda ve tutanağa bağlanarak yapılması beklenir. Tek fotoğraf gösterilerek ya da önceden tanınan kişinin fotoğrafıyla yapılan teşhisin ispat gücü zayıftır.

Sanığın kollukta verdiği ikrar ile alıcının beyanı arasında fark var mı?

Evet. Sanığın kendi ikrarı CMK 148/4’e tabidir: müdafi olmadan kollukta alınan ifade, hâkim veya mahkeme önünde doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz. Alıcının beyanı ise başka bir kişiyi suçlayan, çoğu zaman kendi menfaatiyle bağlantılı bir anlatımdır; bu nedenle diğer delillerle ne ölçüde desteklendiği ayrıca incelenir.

Tek alıcının beyanı dışında delil yoksa hangi karar verilir?

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığında beraat kararı verilir (CMK 223/2-e). Yargıtay, sanıkta veya evinde madde ele geçmeyen, satışı gören tutanak tanığı ve teknik kayıt bulunmayan dosyalarda tek alıcının ya da diğer sanığın soyut beyanına dayanan mahkûmiyet hükümlerini bu gerekçeyle bozmaktadır.

Birden fazla alıcı aynı kişiyi gösterirse sonuç değişir mi?

Değişebilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, farklı tarihlerde yakalanan ve birbirini tanımayan alıcıların usulüne uygun fotoğraf ve canlı teşhislerle aynı kişiyi gösterdiği, mahkemede de beyanlarını tekrarladığı ve husumete ilişkin nesnel bir durumun bulunmadığı dosyada, ayrıca madde ele geçmemesine rağmen mahkûmiyeti isabetli bulmuştur.

Suçlama bir beyana dayanıyorsa delil bütününü birlikte değerlendirelim

Alıcı veya tanık beyanının hangi delillerle desteklendiği, teşhis ve ifade tutanaklarının nasıl düzenlendiği ve duruşmada hangi taleplerin ileri sürülebileceği dosyadan dosyaya değişir. Somut dosyanızı ayrıntılı olarak inceleyebiliriz.

Yazar Hakkında

Av. Burakhan Çalışkan, İstanbul Barosu’na kayıtlı olup Kartal’daki bürosunda ağır ceza mahkemelerinde görülen uyuşturucu ticareti dosyalarında şüpheli ve sanık müdafiliği yürütmektedir. Çalışmaları; alıcı ve tanık beyanlarına dayanan suçlamalarda kolluk ifadelerinin ve teşhis tutanaklarının usule uygunluğunun denetlenmesini, duruşmada tanıklara soru yöneltilmesini, beyanın fiziki takip, HTS ve hesap kayıtları gibi diğer delillerle karşılaştırılmasını ve kanun yolu aşamalarını kapsamaktadır. Bu yazı, Türk Ceza Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlükteki metinleri ile tam metni incelenen Yargıtay kararları esas alınarak hazırlanmıştır.

Av. Burakhan Çalışkan
Av. Burakhan Çalışkan
AVUKAT · İSTANBUL BAROSU · ÇALIŞKAN HUKUK BÜROSU, KARTAL

Bu makale yalnızca genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmış olup güncel mevzuat ve yerleşik hukuki uygulama esas alınarak kaleme alınmıştır. İçerikte yer alan değerlendirmeler, somut olayın kendine özgü koşullarına göre farklılık gösterebilecek genel nitelikte açıklamalardır ve hiçbir şekilde hukuki tavsiye niteliği taşımaz, avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Mevzuat ve içtihatlar zaman içinde değişebileceğinden, somut bir hukuki sorun hakkında adım atmadan önce alanında yetkili bir avukata danışılması önerilir.



Ziyaretçi Yorumları

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

Whatsapp
Burakhan Çalışkan
Burakhan Çalışkan
Merhaba.
Size nasıl yardımcı olabiliriz?