NCMEC Şikâyeti ve Çocuk Pornosu Davası: Yargılama Süreci ve Savunma (2026)

📌 Kısa Cevap: NCMEC şikâyeti/bildirimi sonrası açılan çocuk pornosu (TCK m.226/3 müstehcenlik) davasında uzlaştırma uygulanmaz, ceza üretim fiilinde 5-10 yıl, bulundurma fiilinde 2-5 yıl hapistir; mahkûmiyet 2 yıl ve altındaysa HAGB imkânı doğabilir. Yargılama süreci, delillerin niteliğine ve savunma stratejisine göre büyük farklılık gösterir.

Bu rehber yazıda, NCMEC şikâyeti sonrası açılan davanın kovuşturma (yargılama) aşamasına odaklanıyoruz: iddianameden karara, ceza belirlemesinden kanun yoluna kadar. Sürecin soruşturma öncesi kısmını (bildirimin nasıl doğduğu, arama/el koyma, dijital delil) ayrıca ayrıntılı ve kapsamlı biçimde ele aldığımız “NCMEC Raporu Nedir ve Hukuki Sonuçları Nelerdir?” başlıklı rehberimizde bulabilirsiniz; bu yazı ise doğrudan mahkeme aşamasına, ceza miktarına ve savunma stratejilerine odaklanmaktadır.

İddianame ve kovuşturmanın başlaması

Soruşturma aşamasında toplanan deliller (dijital inceleme raporu, hash eşleşmesi, IP-abone tespiti, varsa bilirkişi mütalaası) savcılık tarafından yeterli görülürse, CMK m.170 uyarınca iddianame düzenlenir ve mahkemece kabul edilirse kovuşturma aşaması, yani dava başlar. İddianamenin kabulüyle birlikte sanık, mahkemeye çağrılır ve duruşmalar başlar. Bu aşamadan itibaren savunmanın stratejisi, artık soruşturma aşamasındaki itirazlardan (arama/el koyma kararına itiraz gibi) ziyade, doğrudan mahkeme huzurunda delillerin tartışılmasına yönelir.

TCK m.226/3: ceza aralığı ve fiil ayrımı

Çocuk pornosu davalarının hukuki temeli TCK m.226/3’tür. Maddenin ilk cümlesi, müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları, temsili çocuk görüntülerini veya çocuk gibi görünen kişileri kullanan kişiyi 5 ila 10 yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırır. İkinci cümle ise bu ürünleri ülkeye sokan, çoğaltan, satışa arz eden, satan, nakleden, depolayan, ihraç eden, bulunduran ya da başkalarının kullanımına sunan kişiyi 2 ila 5 yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırır. NCMEC kaynaklı dosyaların büyük bölümü “bulundurma” fiiliyle ilgilidir; bu nedenle davanın hangi cümle kapsamında değerlendirileceği, hem ceza miktarını hem de HAGB imkânını doğrudan belirler.

Videolu anlatım

NCMEC Davalarında Sanık Savunması: Stratejiler — Av. Burakhan Çalışkan

Yargılamanın adımları: iddianameden karara

Uzlaştırma neden uygulanmaz?

CMK m.253’te sayılan uzlaştırmaya tabi suçlar arasında TCK m.226 kapsamındaki müstehcenlik suçları yer almaz. Bu nedenle, mağdur ile sanık arasında bir anlaşma sağlanmış olsa dahi, dava savcılık tarafından resen takip edilmeye devam eder ve taraflar arasındaki anlaşma davayı kendiliğinden sona erdirmez. Ancak bu anlaşma, TBK m.58 kapsamındaki tazminat talebinin çözülmesi veya sanığın duruşmadaki pişmanlık göstergesi olarak HAGB değerlendirmesinde dolaylı bir rol oynayabilir.

HAGB imkânı: kovuşturma aşamasında ne değişir?

Mahkeme, yargılama sonunda sanığı TCK m.226/3 uyarınca mahkûm ederse ve hükmedilen ceza 2 yıl veya altı hapis cezasıysa, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûmiyeti bulunmaması şartıyla HAGB (CMK m.231) kararı verilebilir. 2026 yılında CMK m.231’de yaşanan mevzuat değişiklikleri sonucunda, sanığın HAGB’yi kabul etmeme şartı kalkmış, karara karşı kanun yolu itirazdan istinafa dönüşmüştür. Bu kurumun genel işleyişini ve 2026’daki güncel şartlarını “Cinsel Taciz Suçunda HAGB Verilir mi?” yazımızda ayrıntılı ele aldık; aynı çerçeve TCK m.226/3 bulundurma fiilleri için de geçerlidir.

Savunma stratejileri: kovuşturma aşamasında neye dikkat edilmeli?

• Delilin hukuka uygunluğunun sorgulanması. Arama/el koyma kararının usulüne uygun alınıp alınmadığı, dijital delilin hukuka aykırı yollarla elde edilip edilmediği duruşmada gündeme getirilmelidir; Anayasa m.38/6 uyarınca hukuka aykırı deliller hükme esas alınamaz.
• Kast unsurunun tartışılması. İçeriğin bilerek ve isteyerek mi edinildiği, yoksa önbellek/otomatik indirme gibi teknik bir sürecin sonucu mu olduğu, suçun oluşup oluşmadığını doğrudan etkiler.
• Bilirkişi raporuna itiraz hakkının kullanılması. CMK m.67/5 uyarınca bilirkişi raporuna karşı üç gün içinde itiraz edilebilir; gerekirse yeniden veya ek bilirkişi incelemesi talep edilebilir.
• Ceza belirlemesinde temel cezaya yakın hüküm talebi. TCK m.61 kapsamındaki takdiri indirim nedenleri (geçmiş yaşam, duruşmadaki tutum, kişisel ve sosyal durum) HAGB imkânını doğrudan etkileyebilir.
• İstinaf süresinin kaçırılmaması. Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde istinaf başvurusu yapılmazsa karar kesinleşir.

Örnek senaryo: bulundurma iddiasıyla açılan bir dava

Bir kişinin bilgisayarında NCMEC’in hash veritabanıyla eşleşen birkaç görüntü tespit edilsin ve savcılık, bu bulgular üzerine TCK m.226/3, ikinci cümle (bulundurma) kapsamında iddianame düzenlesin. Duruşmada sanık müdafii, içeriklerin bir mesajlaşma uygulamasının önbellek klasöründe otomatik olarak biriktiğini, kullanıcının bunları bilinçli olarak kaydetmediğini savunabilir. Mahkeme, bu savunmayı değerlendirirken bilirkişi raporundaki teknik bulguları (dosyanın erişim/oluşturma tarihleri, kullanıcı etkileşim izleri, klasör yapısındaki taşıma/yeniden adlandırma hareketleri) esas alır. Eğer teknik bulgular kastın bulunmadığını destekliyorsa, mahkeme beraat kararı verebilir; kast unsuru ispatlanırsa mahkûmiyet kurulur ve ceza miktarı, içerik sayısına, sistematik bir arşivleme düzeninin bulunup bulunmadığına ve sanığın duruşmadaki tutumuna göre belirlenir. Ceza 2 yılın altında kalırsa ve sanığın temiz sicili varsa, mahkeme HAGB kararı verebilir; bu durumda beş yıllık denetim süresi başlar ve süre sonunda yeni bir suç işlenmemişse dava düşer.

Bu örnekte mağdur (görüntülerdeki çocuk) taraf olarak davada yer almasa da, savcılık kamu adına iddiayı takip eder; mağdurun kimliği genellikle NCMEC bildiriminde yer almaz ve dosyanın odağı çoğunlukla failin fiiliyle sınırlıdır. Ancak mağdurun kimliği tespit edilebilirse, mağdur veya vasisi CMK m.234 kapsamındaki haklarını kullanarak davaya müdahil olabilir ve ayrı bir tazminat davası açabilir.

Savcılığın iddianamesinde nelere dikkat edilir?

İddianame, CMK m.170/3 uyarınca; şüphelinin kimliğini, isnat edilen suçu, suçun işlendiği yer/zaman/tarihi, delilleri ve uygulanması istenen kanun maddelerini açıkça göstermelidir. NCMEC kaynaklı dosyalarda iddianamenin en kritik kısmı, hangi fiilin (üretim mi, bulundurma mı, yayma mı) isnat edildiğinin net biçimde belirtilmesidir; çünkü bu belirleme, hem savunmanın stratejisini hem de mahkemenin uygulayacağı ceza aralığını doğrudan etkiler. İddianamede fiil türü belirsiz veya çelişkili biçimde ifade edilmişse, savunma bu belirsizliği duruşmada gündeme getirerek iddianamenin iadesi veya beraat talebinde bulunabilir. Ayrıca iddianamenin CMK m.174 kapsamındaki şekil şartlarına (somut ve hukuki açıdan yeterli şüphe) uygun olup olmadığı, mahkemenin iddianameyi kabul aşamasında incelediği ilk noktalardan biridir.

Duruşmada delillerin tartışılması: pratik detaylar

Duruşmada CMK m.206/2 uyarınca mahkeme, ortaya konulan delillerin dosyaya kabul edilip edilmeyeceğine karar verir; hukuka aykırı yollarla elde edilmiş bir delil, sanık aleyhine hükme esas alınamaz. NCMEC dosyalarında bu bağlamda özellikle şu noktalar duruşmada tartışılır: arama kararının usulüne uygun alınıp alınmadığı, el konulan cihazın adli kopyasının bütünlüğünün hash değeriyle doğrulanıp doğrulanmadığı, IP-abone eşleşmesinin yeterince güvenilir olup olmadığı ve bilirkişi raporunun teknik yeterliliği. Sanık müdafii, CMK m.206/2-b uyarınca “ispat edilmek istenen olayla ilgisi olmayan” delillerin dosyadan çıkarılmasını talep edebilir; ayrıca CMK m.207 uyarınca daha önce toplanmamış yeni bir delilin (örneğin ek bir bilirkişi incelemesi) toplanmasını isteyebilir.

Ceza belirlemesinde mahkemenin takdir yetkisi

Mahkeme, TCK m.61 uyarınca somut ceza belirlerken suçun işleniş biçimini, kullanılan araçları, işlendiği zaman ve yeri, konusunun önem ve değerini, meydana gelen zararın veya tehlikenin ağırlığını, failin kastı veya taksirine dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurur. NCMEC dosyalarında bu değerlendirme, içerik sayısının azlığı/çokluğu, içeriklerin sistematik biçimde arşivlenip arşivlenmediği, failin bu içerikleri başkalarıyla paylaşıp paylaşmadığı gibi somut olgulara dayanır. Temel cezanın alt sınıra yakın belirlenmesi, hem nihai ceza miktarını hem de HAGB imkânının doğup doğmayacağını doğrudan etkileyen bir husustur; bu nedenle duruşmada sanığın kişisel ve sosyal durumunu, pişmanlığını ve varsa toplumsal bağlarının istikrarını ortaya koyan somut bilgilerin sunulması önemlidir.

Mağdur açısından dava süreci

Mağdur (görüntülerdeki çocuk) veya velisi/vasisi, CMK m.234 kapsamında mağdur haklarından yararlanır: dosyanın seyri hakkında bilgilendirilme, isterse bir avukat aracılığıyla temsil edilme ve duruşmalara katılma hakkı bunlar arasındadır. Ceza davasındaki mahkûmiyet veya beraat kararından bağımsız olarak, mağdur TBK m.58 kapsamında manevi tazminat, TBK m.49 kapsamında maddi tazminat talebiyle ayrı bir hukuk davası açabilir; bu iki dava birbirinden tamamen bağımsız yürür, ayrı delil standartlarına tabidir ve birinin sonucu diğerini otomatik olarak bağlamaz.

Adli kontrol ve tutuksuz yargılama: dava sürecine etkisi

NCMEC kaynaklı davaların büyük çoğunluğunda sanık, soruşturma aşamasından itibaren tutuksuz yargılanır; çünkü TCK m.226/3 CMK m.100/3’teki katalog suçlar arasında sayılmadığından tutuklama için otomatik bir karine bulunmaz. Tutuksuz yargılanan sanık hakkında mahkeme, adli kontrol tedbirleri (CMK m.109) uygulayabilir; yurt dışına çıkış yasağı, belirli aralıklarla imza yükümlülüğü veya belirli yerlere gitme yasağı bunlar arasındadır. Adli kontrol tedbirlerinin ihlali, tedbirin tutuklamaya dönüştürülmesi sonucunu doğurabilir; bu nedenle dava süresince adli kontrol yükümlülüklerine tam uyum, hem sürecin sağlıklı işlemesi hem de mahkemenin sanık hakkındaki genel kanaati açısından önemlidir. Dava tutuklu yürütülüyorsa, CMK m.108 uyarınca tutukluluğun devamı belirli aralıklarla incelenir ve sanık/müdafii her aşamada tahliye talebinde bulunabilir.

Bilirkişi raporunun davadaki merkezi rolü

NCMEC davalarında bilirkişi raporu, çoğu zaman davanın seyrini belirleyen en önemli belgedir. Bilirkişi, CMK m.63 uyarınca çözümü uzmanlık, teknik bilgi veya deneyim gerektiren konularda görevlendirilir; ancak m.67/3 uyarınca hukuki nitelendirme yapamaz — yani “bu fiil suç oluşturur mu” sorusuna cevap veremez, yalnızca teknik tespitleri (dosyanın hash değeri, oluşturulma/erişim tarihleri, kullanıcı etkileşim izleri) ortaya koyar. Hukuki nitelendirmeyi (kastın var olup olmadığı, fiilin hangi fıkra kapsamına girdiği) yapmak tamamen mahkemenin görevidir. Bilirkişi raporunun teknik olarak yetersiz veya çelişkili olduğu durumlarda, sanık müdafii CMK m.67/5 uyarınca üç gün içinde itiraz ederek yeniden veya ek inceleme talep edebilir; bu itirazın süresinde ve gerekçeli biçimde yapılması, davanın sonucunu doğrudan etkileyebilecek kritik bir usuli adımdır.

Müdafi yardımından yararlanma hakkı

CMK m.150 vd. uyarınca sanık, yargılamanın her aşamasında bir müdafiin (avukatın) hukuki yardımından yararlanma hakkına sahiptir; ekonomik yetersizlik hâlinde baro tarafından resen görevlendirilecek bir müdafi atanır. NCMEC davaları gibi dijital delil ve teknik terminoloji içeren dosyalarda, müdafiin bu alanda deneyimli olması, hem bilirkişi raporunun doğru değerlendirilmesi hem de duruşmadaki savunmanın etkili biçimde sunulması açısından belirleyicidir. Sanığın kendi kendini savunmaya çalışması veya bu alanda deneyimsiz bir müdafi ile ilerlemesi, teknik ayrıntıların gözden kaçmasına ve haksız bir mahkûmiyet riskinin artmasına yol açabilir.

Zamanaşımı ve tekerrürün etkisi

TCK m.66 uyarınca dava zamanaşımı süresi, öngörülen cezanın üst sınırına göre belirlenir; üretim fiilinde (üst sınır 10 yıl) 15 yıllık, bulundurma fiilinde (üst sınır 5 yıl) 8 yıllık zamanaşımı süresi uygulanır. NCMEC bildirimleri, içeriğin teknoloji şirketi tarafından tespit edilmesinden makul bir süre sonra ulaştığından, bu dosyalarda zamanaşımı savunması nadiren gündeme gelir; ancak sanığın geçmişte benzer bir suçtan mahkûm olup olmadığı (tekerrür), hem ceza miktarını artırıcı hem de HAGB imkânını ortadan kaldırıcı bir unsur olarak her zaman kontrol edilmelidir.

Basın ve yayın yoluyla işlenen fiiller: farklı bir ceza rejimi

TCK m.226/2, müstehcen görüntü, yazı veya sözleri basın ve yayın yolu ile yayınlayan veya yayınlanmasına aracılık eden kişiyi 6 ay ila 3 yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırır. Bu fıkra, sosyal medya platformlarında içerik paylaşan veya bu içeriklerin yayılmasına aracılık eden kişileri kapsar ve üçüncü fıkradaki (çocuk istismarı görüntüleri) ağır rejimden ayrı, kendine özgü bir ceza aralığına sahiptir. Ancak paylaşılan içerik çocuk istismarı görüntüsü niteliğindeyse, üçüncü fıkra beşinci fıkrayla birlikte devreye girer: üç ve dördüncü fıkralardaki ürünlerin içeriğini basın ve yayın yoluyla yayınlayan veya çocukların görmesini, dinlemesini ya da okumasını sağlayan kişi, 6 ila 10 yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır. Bu ayrım, davanın hangi fıkra kapsamında değerlendirileceğinin, ceza miktarını ve HAGB imkânını ne denli kökten değiştirebileceğini gösterir.

Tüzel kişiler hakkında güvenlik tedbirleri

TCK m.226/6 uyarınca, bu suçlardan dolayı tüzel kişiler hakkında da bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. Örneğin bir internet sitesi veya platform üzerinden sistematik biçimde müstehcen içerik paylaşımı yapıldığının tespiti hâlinde, ilgili tüzel kişi hakkında faaliyet izninin iptali gibi güvenlik tedbirleri gündeme gelebilir. Bu, gerçek kişi failin cezai sorumluluğundan bağımsız, ayrı bir hukuki sonuçtur ve özellikle platform işleticisi konumundaki tüzel kişiler açısından önemlidir.

Sanatsal ve bilimsel eser istisnası neden uygulanmaz?

TCK m.226/7, madde hükümlerinin bilimsel eserlere ve üçüncü fıkra hariç olmak üzere sanatsal/edebi değeri olan eserlere uygulanmayacağını düzenler. Bu istisna, üçüncü fıkradaki çocuk istismarı görüntülerini kapsam dışında bırakır; yani “bu bir sanat eseridir” savunması, çocuk içeriği söz konusu olduğunda kanunen kapalıdır. Bu düzenleme, davada zaman zaman gündeme gelen “içerik sanatsal amaçla üretilmiş/paylaşılmıştır” savunmasının üçüncü fıkra kapsamındaki fiiller için hiçbir hukuki karşılığının bulunmadığını gösterir ve savunma stratejisi kurulurken bu noktanın gözetilmesi gerekir.

Sık karıştırılan noktalar

• “Çocuk pornosu” ile “müstehcen görüntü” aynı hukuki kavram mıdır? Kanun metninde “müstehcenlik” terimi kullanılır; “çocuk pornosu” günlük dilde kullanılan, hukuki karşılığı TCK m.226/3’teki fiillere denk gelen bir tabirdir.
• “İzlemek” ile “bulundurmak” davada aynı sonucu mu doğurur? Hayır, içeriğin cihazda kalıcı olarak saklanıp saklanmadığı, kastın ispatında belirleyicidir.
• “Uzlaşma sağlarsam dava düşer” yanılgısı. Bu suç tipinde uzlaştırma uygulanmadığından, taraflar arasındaki anlaşma davayı sona erdirmez.
• “Etkin pişmanlıkla ceza indirimi alınır” yanılgısı. TCK m.226’da etkin pişmanlık hükmü yoktur; yalnızca genel takdiri indirim nedenleri değerlendirilebilir.

İstinaf ve temyiz aşamasında dikkat edilecek noktalar

İlk derece mahkemesi kararına karşı istinafa başvurma süresi, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki haftadır; bu süre kaçırılırsa karar kesinleşir. İstinaf incelemesi, Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) tarafından hem maddi olay hem de hukuki değerlendirme yönünden yapılır; BAM, ilk derece mahkemesinin kararını onayabilir, düzeltip onayabilir veya bozarak yeniden yargılama için dosyayı geri gönderebilir. CMK m.286/2-d uyarınca üst sınırı 2 yılı geçmeyen hapis cezalarında BAM kararı genellikle kesindir ve temyiz yoluna kapalıdır; bu nedenle bulundurma fiilinden verilen mahkûmiyetlerde çoğu zaman istinaf, davanın son aşaması olur. Üretim fiili gibi daha ağır cezalar öngören durumlarda ise Yargıtay’a temyiz yolu açık kalabilir.

İstinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesinin hangi noktalarda hukuka aykırı davrandığı (delil değerlendirmesindeki hata, ceza belirlemesindeki orantısızlık, HAGB şartlarının yanlış değerlendirilmesi gibi) somut ve gerekçeli biçimde ortaya konmalıdır; genel ve soyut itirazlar BAM tarafından kolaylıkla reddedilebilir.

Dava sürecinde sıkça yapılan hatalar

• İfade öncesi hazırlıksız yakalanmak. Savcılık çağrısına hazırlıksız gidilmesi, teknik ayrıntıların gözden kaçmasına ve savunmanın zayıf kalmasına yol açar.
• Bilirkişi raporuna süresinde itiraz edilmemesi. CMK m.67/5’teki üç günlük itiraz süresinin kaçırılması, hatalı bir teknik tespitin düzeltilmesini imkânsız hale getirebilir.
• Duruşmaya hazırlıksız gidilmesi. Sanığın duruşmadaki tutumu, hem ceza belirlemesinde hem de HAGB değerlendirmesinde mahkemenin kanaatini doğrudan etkiler.
• İstinaf süresinin takip edilmemesi. Gerekçeli kararın tebliğ tarihinin doğru takip edilmemesi, iki haftalık sürenin kaçırılmasına ve kararın kesinleşmesine yol açabilir.

Dava dosyasına erişim ve gizlilik

NCMEC kaynaklı davalarda dosya içeriği, çocuk istismarı görüntüleri içerdiğinden özel bir gizlilik rejimine tabidir; dosyaya erişim yalnızca yargılamanın tarafları (sanık müdafii, savcılık, mahkeme) ile sınırlıdır ve içeriklerin başka bir amaçla çoğaltılması veya paylaşılması ayrı bir suç oluşturabilir. Bu durum, sanık müdafiinin dosya inceleme sürecini de özel bir dikkatle yürütmesini gerektirir; genellikle inceleme, adliye bünyesindeki özel donanımlar üzerinden ve dosyanın adliye dışına çıkarılmasına izin verilmeden yapılır.

Sonuç ve değerlendirme

NCMEC şikâyeti sonrası açılan çocuk pornosu davası, uzlaştırmaya kapalı, ceza aralığı fiilin niteliğine göre keskin biçimde değişen ve HAGB imkânının yalnızca belirli şartlarda gündeme geldiği teknik bir yargılama sürecidir. Kovuşturma aşamasında delillerin hukuka uygunluğunun sorgulanması, kast unsurunun tartışılması, bilirkişi raporuna zamanında itiraz edilmesi ve ceza belirlemesindeki takdiri indirim nedenlerinin doğru ve etkili biçimde kullanılması, davanın nihai sonucunu doğrudan ve belirleyici şekilde etkileyen unsurlardır.

Özetle, NCMEC şikâyetiyle başlayan bir davanın kovuşturma aşaması, salt bir “suçlu mu değil mi” sorusundan çok daha katmanlı bir hukuki değerlendirme sürecidir; fiilin niteliği, delilin hukuka uygunluğu, kastın ispatı ve ceza belirlemesindeki takdiri unsurlar bir araya geldiğinde, aynı görünümdeki iki dosya çok farklı sonuçlarla, hatta beraat ile ağır bir mahkûmiyet arasında değişen sonuçlarla neticelenebilir; bu nedenle her dosyanın kendine özgü koşulları titizlikle değerlendirilmelidir.

İlgili yazılarımız

• NCMEC Raporu Nedir ve Hukuki Sonuçları Nelerdir?
• NCMEC Nedir, Ne İşe Yarar, Türkiye’deki Rolü Nedir?
• Müstehcenlik Suçu Nedir?
• Müstehcenlik Suçunda Tutuklama Olur mu?
• Cinsel Taciz Suçunda HAGB Verilir mi?

Yargılama aşamasındaki savunma stratejilerini yazımızı okuyabilirsiniz.

Müstehcenlik soruşturmalarının bütününü bilgi merkezimizin sayfasında, aynı konudaki diğer yazıları yazı dizinimizin sayfasında bulabilirsiniz.

Sıkça Sorulan Sorular

Yazar Hakkında

Av. Burakhan Çalışkan, İstanbul Barosu’na kayıtlı olarak ceza hukuku alanında, özellikle müstehcenlik ve NCMEC kaynaklı davalarda sanık savunması ile mağdur vekilliği hizmeti vermektedir.

Hukuki Sorumluluk

Bu makale yalnızca genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmış olup güncel mevzuat ve yerleşik hukuki uygulama esas alınarak kaleme alınmıştır. İçerikte yer alan değerlendirmeler, somut olayın kendine özgü koşullarına göre farklılık gösterebilecek genel nitelikte açıklamalardır ve hiçbir şekilde hukuki tavsiye niteliği taşımaz, avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Mevzuat ve içtihatlar zaman içinde değişebileceğinden, somut bir hukuki sorun hakkında adım atmadan önce alanında yetkili bir avukata danışılması önerilir.